Έλεγχος προσοχής
Η προσοχή ως εργαλείο αυτορρύθμισης.
Η ανακατεύθυνση της προσοχής είναι ένα πολύ ισχυρό εργαλείο αυτορρύθμισης.
⠀
Δεν ελέγχουμε πάντα όσα συμβαίνουν.
Ελέγχουμε όμως πού και πόσο αφιερώνουμε την προσοχή μας, πού επενδύουμε ψυχικούς πόρους.
⠀
Μπορούμε να φανταστούμε την προσοχή σαν έναν προβολέα που δείχνει τι είναι σημαντικό, που αναδεικνύει, τονίζει, μεγεθύνει.
Ο έλεγχος της προσοχής είναι το χέρι που κρατά αυτόν τον προβολέα και τον κατευθύνει.
⠀
Ο εγκέφαλος έχει τον τρόπο να κρατά κάποια πράγματα στο περιθώριο, υποβιβάζοντας τη σημασία και, κυρίως, τον αντίκτυπό τους μέσα μας. Αρκεί να μην τα συντηρούμε τόσο στη συνειδητή επεξεργασία, να μην εμμένουμε σε αυτά. Αρκεί να στρέψουμε την προσοχή μας αλλού.
⠀
Ο έλεγχος της προσοχής δεν σημαίνει άρνηση ή απώθηση. Προϋποθέτει αναγνώριση και αποδοχή αυτού που συμβαίνει.
Με άλλα λόγια επιλέγουμε πού θα εστιάσουμε, όχι τι θα αντιληφθούμε.
⠀
Στην ουσία περιγράφεται ως:
“ΟΚ, αυτό συμβαίνει τώρα. Τι άλλο συμβαίνει όμως εκτός από αυτό; Τι επιλέγω να φωτίσω ως σημαντικό; Στον κόσμο μου τι θα αναγορεύσω σε πρωταγωνιστή;”
⠀
Έτσι, η συνειδητή ανακατεύθυνση της προσοχής:
αποδίδει στα πράγματα τις διαστάσεις που το εσωτερικό σύστημα αξιών και οι ανάγκες μας υπαγορεύουν
κατανέμει καλύτερα τους ψυχικούς πόρους μας
επιτρέπει μια αίσθηση συνειδητότητας, ελέγχου και αυτονομίας στην εσωτερική ψυχική σκηνή μας
προστατεύει από την εξουθένωση λόγω της ενασχόλησής μας με πράγματα που είτε δεν είναι σημαντικά, είτε απλά δεν αλλάζουν
⠀